Δευτέρα, 15 Δεκεμβρίου 2008

Κυριακή μεσημέρι...

Κυριακή μεσημέρι και το οινοποιείο γεμάτο κόσμο, φωνές ...τα ποτήρια να γεμίζουν και να αδειάζουν ταυτόχρονα ενώ εγώ κάπου στο μπαρ ανάμεσα στο σερβίρισμα και τις δημόσιες σχέσεις να πρέπει να προσέχω κάποιες κατά τ άλλα συμπαθέστατες γιαγιούλες και να απαντάω σε ερωτήσεις που ποτέ δεν φαντάστηκα...
-μαύρο έχετε ?(αχ όχι μου τελείωσε το μαύρο ...σε μπεζάκι αν θέλετε !)
-5€ κάνουν οι 12 φιάλες ? ( ναι βέβαια ...και μαζί με αυτές παίρνετε άλλες 12 δώρο)
-να το πάρω μαζί μου το μπουκάλι? ...έχουμε τραπέζι το μεσημέρι ..(αφού το έχετε βάλει ήδη στην τσάντα σας ...να μη σας το χαλάσω)
-θέλω να αγοράσω μία σαμπάνια που να μην πετάγεται ο φελλός..(μια στιγμή να φτιάξω μία ...βέβαια πόσο χρονών είστε?.. να δω αν προλαβαίνουμε.)
....αυτά και άλλα πολλά βοήθησαν να κυλήσει μια δύσκολη Κυριακή ευχάριστα ...
Δεν θέλω να παρεξηγηθώ ..προτιμώ χίλιες φορές εκείνες τις γλυκύτατες κυρίες ..με τα μάτια γεμάτα απορίες και βλέμμα καθαρό ..παρά....
παρά όλους εκείνους τους δήθεν γνώστες και παντογνώστες του κρασιού που σε πλησιάζουν με ύφος χιλίων καρδιναλίων ...γιατί οι καλύτερες ερωτήσεις γίνονται στις εκθέσεις ...
-πόσο καιρό έχει μείνει με τις λάσπες? (όχι πολύ ...γιατί μετά λεκιάζει και άντε να το καθαρίσεις)
-μου μυρίζει σταφίδα Βουργουνδίας...(α που το καταλάβατε ?να δοκιμάστε και το άλλο που μυρίζει βρεγμένο σκίουρο....)
-μηλογαλακτική έχει περάσει?...(δυστυχώς όχι ...μόνο ανεμοβλογιά και μαγουλάδες)

...Ευχαριστούμε όλους εκείνους που μας τίμησαν με την παρουσία τους την Κυριακή και απόλαυσαν μαζί μας γεύσεις και αρώματα....
Ευχαριστώ τις κοκέτες γιαγιούλες που μου θύμισαν τη δική μου γιαγιούλα που μου λείπει τόσο πολύ .....